ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ
ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ
ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
ΑΘΗΝΑ, 3 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2019
Αγαπητές Συντρόφισσες, αγαπητοί Σύντροφοι,
Καλή χρονιά, με
προσωπική και οικογενειακή υγεία, δημιουργία και προκοπή.
Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή,
για να συζητήσουμε για την πορεία μας.
Θα μου επιτρέψετε, λοιπόν, να μιλήσω από καρδιάς,
με την ευθύνη έναντι της ιστορίας, αλλά και του μέλλοντος του Ελληνικού λαού
και της χώρας, που οφείλει να έχει ένας Πρωθυπουργός, ο οποίος κλήθηκε να
διαχειριστεί, με μερικούς από εσάς, την πιο δύσκολη κρίση και τα συσσωρευμένα
προβλήματα πολλών δεκαετιών.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Πριν από 100 χρόνια, τέτοιες ημέρες, στις 5
Φεβρουαρίουτου 1919, γεννήθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Θέλω σήμερα να πω μόνο δύο
λόγια, για τον πατέρα μου, για τον πολιτικό, και όχι για την ιστορία, αλλά για
τα διδάγματα.
Ο Ανδρέας, ήταν ένας ηγέτης, που κάποιοι θέλουν να
περιορίζουν στα όρια της πατρίδας μας. Ο Ανδρέας είχε εμβέλεια παγκόσμια. Τον
βρίσκω και σήμερα μπροστά μου, σε ταξίδια: πρόσφατα, στη Μάλτα, μου θύμισαν
τους αγώνες του με τον Μίντοφ για μια Μεσόγειο συνεργασίας, ειρηνική, χωρίς
ξένους στόλους. Στη Σοσιαλιστική Διεθνή, με τον απεσταλμένο, Νάμπιλ Σάατ, του
Αμπάς, για την υποστήριξη του Παλαιστινιακού λαού. Η δε σημερινή διαμάχη μεταξύ
ΗΠΑ και Ρωσίας για τα πυρηνικά όπλα, κάνει επίκαιρη όσο ποτέ την πρωτοβουλία
των 6 για τον έλεγχο των όπλων μαζικής καταστροφής.
Αυτό το κατάφερε, γιατί παρά τα λάθη του, έπραξε
πάντα με γνώμονα τη συνείδησή του.
Συνομίλησε με την ιστορία στον καιρό του, ήθελε
πάντα τον εαυτό του στη σωστή πλευρά, στη φωτεινή πλευρά της ιστορίας, γιατί
δεν αρνήθηκε τις αρχές του και τις αξίες του, ούτε για χρήματα, ούτε για την
εξουσία, ούτε για την υστεροφημία του, ούτε για να υποκριθεί ότι είναι κάτι
άλλο από αυτό που ήταν.







