Η κοιλάδα του Σπερχειού και η παραγωγική ανασυγκρότηση της τοπικής οικονομίας

Του Στέφανου Σταμέλου

Έγραφα και σε προηγούμενη ανάρτηση ότι η χώρα μας δεν κατάφερε να οικοδομήσει ένα βιώσιμο και ανταγωνιστικό αγροτικό μοντέλο και να ενισχύσει τη θέση του αγρότη στην οικονομία – μια κοινή παραδοχή. Αυτή η αποτυχία αποτυπώνεται με ιδιαίτερη ένταση στην περιοχή της Λαμίας και στην εύφορη κοιλάδα του Σπερχειού. Μια περιοχή με πλούσιους φυσικούς πόρους, νερό, γόνιμα εδάφη και στρατηγική γεωγραφική θέση, δεν αξιοποίησε τα πλεονεκτήματά της με όρους βιώσιμης και οικολογικά ισορροπημένης αγροδιατροφικής ανάπτυξης. Η αγροτική παραγωγή παραμένει αποσπασματική και η σύνδεσή της με τη μεταποίηση σχεδόν ανύπαρκτη.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό, είναι βαθιά πολιτικό και θεσμικό. Αντί για έναν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, που θα συνέδεε την παραγωγή με τη μεταποίηση, την τοπική αγορά και τον τουρισμό, κυριάρχησε η λογική των επιδοτήσεων. Οι ενισχύσεις έγιναν αυτοσκοπός, τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης πεδίο αποσπασματικών παρεμβάσεων και οι δημόσιοι πόροι εργαλείο διαχείρισης και όχι μετασχηματισμού.

Σ Υ Ν Δ Ι Κ Α Τ Ο Τ Ρ Ο Φ Ι Μ Ω Ν & Π Ο Τ Ω Ν Ε Υ Β Ο Ι Α Σ - Β Ο Ι Ω Τ Ι Α Σ ΑΠΕΡΓΙΑ 3 ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

   

Σ Υ Ν Δ Ι Κ Α Τ Ο Τ Ρ Ο Φ Ι Μ Ω Ν & Π Ο Τ Ω Ν Ε Υ Β Ο Ι Α Σ - Β Ο Ι Ω Τ Ι Α Σ

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΕΡΓΑΤΩΝ

ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ

ΑΠΕΡΓΙΑ 3 ΦΛΕΒΑΡΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ - ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΣΗ

Στο Τμήμα Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Ευβοίας

Ελ. Βενιζέλου & Βελισσαρίου 2, Χαλκίδα στις 10:00 π.μ.

Το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο της ΒΙΟΛΑΝΤΑ δεν ήταν «ατύχημα, ούτε η κακιά η στιγμή».

Ήταν το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που θεωρεί την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων κόστος και τα κέρδη των εργοδοτών προτεραιότητα. Επιβεβαιώνει με τον πιο τραγικό τρόπο ότι οι ελλείψεις σε μέτρα προστασίας είναι νόμος στον κλάδο μας όπως και στην περιοχή μας, όχι εξαίρεση.

Ξενοφών Κοντιάδης: Η «υποκειμενική φτώχεια» ως προειδοποίηση για τη δημοκρατία και το μέλλον της χώρας

Επτά στους δέκα κατοίκους της χώρας δηλώνουν στις έρευνες ότι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. Πρόκειται για την αποκαλούμενη υποκειμενική φτώχεια, έναν δείκτη που δεν αποτυπώνει απλώς αίσθημα ανασφάλειας, αλλά μια βιωμένη πραγματικότητα καθημερινής πίεσης.

Όταν σε αυτό προστεθούν η χαμηλή ποιότητα ζωής στην Αττική, τα σοβαρά ελλείμματα των υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας στην περιφέρεια και η γενικευμένη εργασιακή επισφάλεια, η εικόνα γίνεται απολύτως σαφής.

Η φυγή όσων μπορούν να φύγουν δεν είναι επιλογή πολυτελείας, αλλά πράξη επιβίωσης. Και αφορά πια όχι μόνο νέους επιστήμονες, αλλά και εργαζόμενους, οικογένειες και μετανάστες που κάποτε έβλεπαν την Ελλάδα ως τόπο ευκαιρίας.

ΚΚΕ: Για την επικίνδυνη κατάσταση στην Παθολογική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Χαλκίδας

Το ΚΚΕ επανειλημμένα έχει καταθέσει Ερωτήσεις, πραγματοποιεί παρεμβάσεις για την κατάσταση που επικρατεί στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας. Η κατάσταση παραμένει τραγική. Πάρα πολλές κενές οργανικές θέσεις, τμήματα που είναι υποστελεχωμένα – αποδιοργανωμένα, όπως τα Επείγοντα, η Χειρουργική, η κλινική covid  κ.α, το προσωπικό κουρασμένο με χρωστούμενα ρεπό και άδειες.

Στη σημερινή μας Ερώτηση θέλουμε να επιμείνουμε στη κατάσταση που υπάρχει στην Παθολογική κλινική του Νοσοκομείου Χαλκίδας. Παρόλο που πριν 9 μήνες καταθέσαμε Ερώτηση (3810/5-3-2025), που δεν απαντήθηκε από τον κ. Υπουργό, για την συγκεκριμένη κλινική, επανερχόμαστε σήμερα γιατί δημιουργείται πολύ επικίνδυνο περιβάλλον τόσο για τους ασθενείς όσο και για το προσωπικό του Νοσοκομείου.

Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι:

Συμεών Κεδίκογλου: Να ενισχυθεί άμεσα η Παθολογική Κλινική του ΓΝ Χαλκίδας με το αναγκαίο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό!

Ο Βουλευτής Συμεών Κεδίκογλου καταθέτει στη Βουλή ως Αναφορά, για τον Υπουργό Υγείας, την ανακοίνωση του «Συλλόγου Εργαζομένων του Γενικού Νοσοκομείου Χαλκίδας» σχετικά με την κατάσταση στην Παθολογική Κλινική του Νοσοκομείου, όπου οι συνθήκες εργασίας για το ιατρικό και το νοσηλευτικό προσωπικό είναι οριακές, ενώ ταυτόχρονα τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η ασφάλεια και η ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας προς τους ασθενείς.  

Η ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΥΒΟΙΑΣ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΑΥΤΑΠΑΤΗ

Δημήτρης Ι. Κατσούλης

Περιφερειακός Σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας

ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ Η ΣΤΕΡΕΑ

Στην συνεδρίαση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Στερεάς Ελλάδας οι Δήμαρχοι της Ιστιαίας -Αιδηψού και Μαντουδίου Λίμνης Αγίας Άννας περιέγραψαν με σαφήνεια την κατάσταση της περιβόητης Ανασυγκρότησης της Βόρειας Εύβοιας μετά την τεράστια καταστροφή του 2021 (https://tvstar.gr/2025/05/24/meta-tin-paraitisi-triantopoulou-kanena-simeio-zois-gia-tin-voreia-evvoia/  ).

Από την πρώτη στιγμή, ακόμη και πριν την ολοκλήρωση της καταστροφής ο Πρωθυπουργός έδωσε την υπόθεση της Ανασυγκρότησης σε έναν παλαίμαχο πολιτικό και πρώην Δήμαρχο της μακρινής από την Βόρεια Εύβοιας, Καλαμάτας, αναγορεύοντάς τον σε «μάγο της ανασυγκρότησης» καθώς είχε αναδειχθεί σε "μαέστρο" της συγκέντρωσης χορηγιών, τον κ. Σταύρο Μπένο. Εξαρχής φάνηκε ότι τα πράγματα δεν θα πάνε καλά. Το λεγόμενο πρόγραμμα Ανασυγκρότησης, ύψους άνω των 300.000.000 ευρώ εκ των οποίων η  Ολοκληρωμένη Χωρικής Επένδυση (ΟΧΕ) Βόρειας Εύβοιας, αρχικής εκτίμησης 73.000.000 κατέληξε προσφάτως με την πρόσκληση της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας σε μόλις 13.000.000 ευρώ.

Μετά την επικοινωνιακή και πολιτικά αόριστη πρόταση Μπένου (βλ. ΕΥΒΟΙΑ ΜΕΤΑ), ήρθε η ώρα του Κυβερνητικού Κλιμάκιου υπό το «θεόσταλτο» κ. Τριαντόπουλο, ο οποίος προσφάτως αποχώρησε λόγω της παραίτησής του. Έκτοτε οι Δήμαρχοι καταγγέλλουν ότι η επικοινωνία με το Κυβερνητικό Κλιμάκιο έχει παγώσει.

Εύλογο άλλωστε καθώς η Κυβέρνηση απέτυχε και αρνείται πλέον να ασχοληθεί με το εμβληματικό έργο της Ανασυγκρότησης, χωρίς το οποίο δεν υπάρχει ανασυγκρότηση, τον Βόρειο Οδικό Άξονα Ψαχνά- Στροφυλιά. Οι μελέτες πέρασαν πλέον στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας η οποία ακόμη και εάν τις «τρέξει» εγκαίρως και αποτελεσματικά, η προοπτική υλοποίησης του έργου παραμένει σκοτεινή.

Από την πρώτη στιγμή η Ανασυγκρότηση της Βόρειας Εύβοιας αντιμετωπίστηκε ως υπόθεση του – τραγικού- επιτελικού κράτους τους κ. Μητσοτάκη, αφαιρώντας προκλητικά την πρωτοβουλία και την «ιδιοκτησία» του όποιου επιχειρησιακού σχεδίου ανασυγκρότησης από τους φυσικούς δικαιούχους, τους δύο Δήμους και την Περιφέρεια.

Η φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αντιμετωπίστηκαν ως δίοδοι μεταφοράς αιτημάτων και διεκδίκησης χρηματοδοτήσεων  χωρίς να υπάρχει εξαρχής ένα συνεκτικό σχέδιο, με την μορφή ειδικού επιχειρησιακού σχεδίου που να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες που προέκυψαν από την καταστροφή και την αποκατάσταση της φυσικής, περιβαλλοντικής και παραγωγικής κανονικότητας. Στο επίκεντρο αυτού του σχεδίου, ως αντίδοτο στην καταστροφή αλλά και στην διαχρονική απομόνωση της Βόρειας Εύβοιας ήταν η προώθηση της κατασκευής του Βόρειου Οδικού Άξονα. Αντί όλων αυτών η Κυβέρνηση έστειλε τους μη θεσμικούς αλλά θεσμικούς εκπροσώπους της να πουλήσουν «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» και «καθρεφτάκια» στους «Ιθαγενείς» Βορειοευβοιώτες.

Σήμερα το παραμύθι έχει αποκαλυφθεί ως αυταπάτη.

Η υπόθεση του χειρισμού των μελετών του Βόρειου Άξονα αποκάλυψε την ευθύνη, την ανικανότητα και κυρίως την αδιαφορία της Κυβέρνησης για την Βόρεια Εύβοια.

Όσο είναι ακόμη καιρός η Περιφέρεια και οι Δήμοι πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την συγκρότηση ενός ρεαλιστικού επιχειρησιακού προγράμματος το οποίο θα είναι δικό τους, με διαδικασίες δημοκρατικού προγραμματισμού και συμμετοχής της τοπικής κοινωνίας και να διεκδικήσουν δυναμικά τους πόρους για την υλοποίησή του. Η Ολοκληρωμένη Χωρική Επένδυση (ΟΧΕ) μπορεί να είναι μία βάση αλλά δεν αρκεί. Απαιτούνται πλέον ρηξικέλευθες πρωτοβουλίες ικανές να σώσουν ότι σώζεται.

Τα αιτήματα των αγροτών στο Μπλόκο της Κηρίνθου Ευβοίας

ΑΓΡΟΤΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΣ – ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΑΝΤΟΥΔΙΟΥ ΛΙΜΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΑΣ

Σε συνέχεια των πανελλαδικών κινητοποιήσεων, τις προηγούμενες ημέρες προχωρήσαμε στο στήσιμο αγροτικού μπλόκου ΞΑΝΑ εδώ στην Κήρινθο. Τα προβλήματά μας, παραμένουν μεγάλα, το κόστος παραγωγής πανύψηλο, οι τιμές των προϊόντων εξαιρετικά χαμηλές. Σε αυτά προστίθενται η γενικότερη κατάσταση με την ακρίβεια, η έλλειψη υποδομών, τα χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην περιοχή μας.

Η κατάσταση συνολικά οδηγεί στο ξεκλήρισμα της αγροτιάς, κάθε χρόνο είμαστε και χειρότερα! Οργανώνουμε τον αγώνα μας, για να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα, για να διεκδικήσουμε επαρκές εισόδημα, για να μπορούμε να παραμείνουμε στα χωράφια και στα ζωντανά μας, για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε.

Τα αιτήματα μας είναι: